کمی دقت لازم بود تا بفهمم هرکاری کردم توی این دنیا واسه خودم و دلم کردم

چقدر سخته به خاطر کس دیگه ای کاری بکنی !

واقعا به خاطر خودش نه به خاطر حس خوبی که بهت دست میده

نه به خاطر فرار از عذاب وجدان انجام ندادنش

نه به خاطر دوری از قضاوتهای سریع و غلط

فقط به خاطر خودش و نه حتی به خاطر اینکه دوستش داری!

نه به خاطر اینکه می خوای رشدی کرده باشی به کمالی رسیده باشی

فقط به خاطر خودش

و اگه اون کس

و اگه اون موجود صاحب همه چیزهایی باشه که فکر می کردی مال تو ئه دیگه ...

دیگه بدتر ،عمیق تر ،تاسف بار تر ....نمی دونم چی بگم

میگه همه کارات واسه خدا باشه

فقط واسه خدا

این کوتاهترین و راحت ترین راه برای رسیدنه!

پ.ن: بالاخره تونستم کتاب مذهبی بخونم: کیمیای محبت در وصف احوال شیخ رجبعلی خیاط(نکوگویان)