اين چند روز تعطيل چند تا فيلم ديدم مهمترينش yoh have got mail بود كه واسم خيلي جالب بود چون نشون ميدا زاويه اي كه ما آدما از اون وارد زندگي همديگه ميشيم چقدر مهمه و اينكه ما فرصت داشته باشيم واقعيت وجودمون ر و به ديگري نشون بديم چقدر اثر گذاره!

شايد تصويري كه از من توي ذهنت شكل گرفته وقتي منو توي جامعه مي بيني وقتي باهام برخورد مي كني و حس مي كني اوه چقدر نچسبه چقدر مغروره چقدر خودخواه و خود محوره با واقعيتي كه توي قلبمه خيلي فرق داشته باشه

شايد وقتي منو مي ديدي فكر مي كردي مي شناسي و سر همين به خودت زحمت نميدادي درباره ام فكر كني به حرفهام گوش بدي و اين باعث مي شد هيچ وقت اوني كه هستم رو نبيني

اون چيزي رو ببيني كه دلت ميخواد كه فكر مي كني هستم .

اينجوريه كه من تموم ميشم و تو نمي فهمي كي بودم، كي هستم!

همه فيلم اين موضوع رو خيلي خوب نشون ميداد .

دو سه تا فيلم ديگه هم ديدم كه بعد اگه شد مي نويسم.